AYARSIZ MIYIM NEYİM?

Sude, sabahın ilk ışıkları ve kuşların sesleriyle kalkıp camı açtı. Temiz havayı içine çekiyordu ki o sırada alarmı çaldı. Bu sefer olmuştu; alarmı ertelemeden, hatta 5 dk erken kalkabilmişti.  Uzun zamandır kendini dinç hissetmiyor, eli kolu kalkmıyordu. Şu 5 dakika bile umutlandırmıştı Sude’yi.  Bayadır ölçüyü kaçırmıştı, aldığı kilolardan sonra metabolizması yavaşlamıştı. Yanlışlarının farkındaydı…

Yeni bir gün, yeni bir umut ile güne başlamış; kızı Mısra’nın sevdiği çikolatalı keki yapmaya başlamıştı. Kalktığında ona sürpriz yapmak istiyordu. Kek malzemelerini karıştırırken kıvamın katı olduğunu fark etti. Kek hamurunun kıvamı farklı, ekmek hamurunun kıvamı farklıydı tabi. Hemen bir ayar çekti ve istediği kıvama ulaştı. Normal bir şeydi. Katı olursa sıvı ekleyecek, cıvık olursa da un ekleyecekti. Kıvamı tutturamazsa istediği lezzete ulaşamayacaktı. Karıştırırken daldı Sude?

“Yemek yemeyi de fazla kaçırdım, kıvamı tutturamadım, şimdi kaskatı oldum, hareketim azaldı.” dedi kendi kendine…

“Ne tuhaf… İlişkilerim de böyle olmadı mı? Annemle çok dengesiz bir ilişkimiz vardı. Şimdikiler toksik ilişki diyor. İş yerinden beni çok çalıştırıyorlar diye şikâyet ediyordum ama bu yoğunluk annemle ilişkimizi dengeye getirmişti aslında. Mesafe iyi gelmişti. Yoğun iş hayatı bize ayar vermiş meğer. Nazım’la evlenince annemle ilişkimizi iyice toparlamıştık. Çok şükür. Her şerde bir hayır var hakikaten. Nazım… Nizam… Tuhaf tuhaf işler…”

“Anne kek mi yapıyorsun?”

Sude dalgınken bir anda kızıyla dış dünyaya döndü.

“Evet ama sana sürpriz yapacaktım. Erken mi kalkmış benim kızım.”

“Anne bir rüya gördüm, çok korktum.”

“Ah kuzum, anlatmak ister misin?”

“Annecim sen yine doktora gitmişsin, biz de teyzemle evde seni bekliyoruz. Sen gelmedin. Biz seni aradık aradık bulamadık. Doktorlar çok hasta dediler, filmlerdeki gibi hastanede uyuyordun. Sana seslendim ama beni duymadın. Aletler vardı her yerinde; yüzün de çok değişikti, çok korktum.”

“Kızım, sen ağlıyor musun yoksa? Ama tatlım senin de dediğin gibi bu bir rüya. Ben gayet iyiyim görüyorsun.”

“Ama hep doktora gidiyorsun. Çok mu hastasın?”

“Tedbir amaçlı gidiyorum yavrucuğum. Çok hasta olmayayım diye.”

Mısra sakinleşip de içeri geçince tekrar daldı Sude. Zihni, kendine bir şeyler anlatıyordu…

“Tedbir amaçlı… Keşke daha önce daha basitken alsaydım. Şimdi işler daha zor. Meğer sağlığımda da kıvamı çoktan bozmuşum. Şimdi kızımın ağzıyla tekrar uyarılıyorum belki de. Altı çizildikçe çiziliyor. Şu kek bile bana öğretmen oldu. Hakikaten çok tuhaf bir sabah…”

Bu sırada kek artık fırındaydı. Mis kokusu evi sarmıştı. Kahvaltı hazırlıklarına başlamış, çayı demliyordu. “Bu yeni çayın ölçüsü nasıl olmalı acaba? Dünkü gibi çok demli olmasın.”

Tekrar zihni konuşmaya başladı:

“Hani argo da “Ayarsız” kelimesi var ya… Ölçüsüz manasına gelen. Düşündüm de kekin de bir ayarı var, çayın da var; yeme-içmenin de ilişkilerin de… Ölçüyü kaçırınca olmuyor. Konu ne olursa olsun istediğimiz performansı alamıyoruz… Eşim bazen konuşmayı çok uzatmama kızar; adamın da ayarını bozuyorum sanırım. İşten sonra onun da kafası kaldırmıyor tabi. İstiyor ki çayını alıp geçsin köşesine… Pazar sabahı konuşurum ben de. Neyse bugün Pazar, çok şükür.” Gülmeye başladı. “Pazartesi başlarız. Zor olacak ama buna da bir ölçü lazım, yapacak bir şey yok. Umarım başarabilirim?”

 “Hayatım, ne güzel kokular geliyor. Yardıma ihtiyacın var mı?”